روزهای رفته زندگی را ورق میزنمچه خاطراتی که زنده نمیشوندچه روزها که دلم میخواست تا ابد تمام نشودچه روزها که هر ثانیه اش یک سال گذشتچه فکرها که ارامم کردچه فکرها که روحم را ذره ذره فرسودچه لبخندهایی که بی اختیار برلبانم نقش بستچه اشکهایی که بی اراده از چشانم سرازیر شدچه آدمها که دلم را گرم کردند وچه آدمها که دلم را شکستندچه چیزها که فکرش را هم نمیکردم وشدچه آدمها که شناختم و چه آدمها که فهمیدم هیچگاه نمیشناختمشانوچه........وسهم من از این همه , یادش بخیر میشودکاش ارمغان روزهایی که گذشت آرامشی باشد از جنس خداآرامشی که هیچگاه تمام نشود.....

برای کفشی کههمیشه پایت را می زندفرقی نمی کندتو راهت را درست رفته باشی یا اشتباه.هر مسیری را با اوهم قدم شویباز هم دست آخربه تاول های پایت می رسی آدم ها هم به کفش ها بی شباهت نیستندکفشی که همیشه پایت را می زندآدمی که همیشه آزارت می دهدهیچ وقت نخواهد فهمیدتو چه دردی را تحمل کردیتا با او همقدم باشی ... !